Nil Deltası

Nil Deltası


Nil Deltası nə vaxtdan & ldquoDelta & rdquo kimi tanınır?

Nil deltasının təxminən üçbucaqlı göründüyü, buna görə də təxminən Yunanıstanın baş deltasına bənzədiyi məlumdur (xüsusən də cənuba doğru yönəldilmiş xəritədə). Vikipediyaya görə, Nil deltasının ərəb adı da deltadır (və ya dalta), bu adın kifayət qədər köhnə olduğunu ifadə edə bilər.

Bu coğrafi xüsusiyyətin adı & quotdelta & quot neçə yaşındadır? Artıq qədim müəlliflər tərəfindən istifadə edilmişdirmi?

Delta haqqında Vikipediya məqaləsində (https://en.m.wikipedia.org/wiki/Nile_Delta ünvanında) bəzi qədim müəlliflərdən bəhs olunur, amma nə Latın, nə də Qədim Yunan dilini başa düşdüyüm üçün bu mənbələri özüm yoxlamaq mənim üçün bir qədər çətindir. .


Delta

Çaylar sularını və çöküntülərini başqa bir su hövzəsinə, məsələn, okean, göl və ya başqa bir çay kimi boşaltması nəticəsində Deltalar əmələ gəlir.

Biologiya, Ekologiya, Coğrafiya, Fiziki Coğrafiya

Deltalar, çayların sularını və çöküntülərini bir okean, göl və ya başqa bir çay kimi başqa bir su kütləsinə boşaltması nəticəsində meydana gələn bataqlıq ərazilərdir. Çox nadir olsa da, deltalar quruya da axa bilər.

Çay ağzına və ya sonuna yaxınlaşdıqca daha yavaş hərəkət edir. Bu, cərəyanların aşağı axını ilə axan bərk materialın çayın dibinə düşməsinə səbəb olur.

Çayın yavaş sürəti və çöküntülərin yığılması çayın ağzına yaxınlaşdıqca tək kanalından çıxmasına imkan verir. Uyğun şərtlərdə bir çay deltaik bir lob meydana gətirir. Yetkin bir deltaik lob, çayın əsas axınından ayrılan distribyutorlar adlanan daha kiçik, daha dayaz kanallardan ibarət bir paylayıcı şəbəkə və mdasha seriyasından ibarətdir.

Bir deltaik lobda əvvəlcə daha ağır, daha iri material məskunlaşır. Kiçik, daha incə çöküntülər aşağıya doğru daha uzaqlara aparılır. Ən yaxşı material çayın ağzından kənara qoyulur. Bu materiala alüvium və ya silt deyilir. Silt, mikroblara və bitkilərə kömək edən qida maddələri ilə zəngindir və qida şəbəkəsində və mdashgrow istehsalçılarına kömək edir.

Lil artdıqca yeni torpaqlar əmələ gəlir. Bu deltadır. Bir delta çayın ağzını boşaldığı su hövzəsinə uzadır.

Bir delta bəzən iki hissəyə bölünür: sualtı və sualtı. Bir deltanın sualtı hissəsi su altındadır. Bura deltanın ən dik yamaclı hissəsidir və ən yaxşı lili ehtiva edir. Çayın ağzından ən uzaq olan subakue deltasının ən yeni hissəsinə prodelta deyilir.

Deltanın sualtı hissəsi suyun üstündədir. Dalğalardan və gelgitlərdən ən çox təsirlənən sualtı bölgəyə alt delta deyilir. Çayın axınından ən çox təsirlənən bölgəyə yuxarı delta deyilir.

Üst və alt deltanın qida ilə zəngin olan bu bataqlıq çayı sahilinin uzantısı və ya çayın paylayıcı şəbəkəsi arasında bir sıra dar adalar ola bilər.

Bir çox bataqlıq ərazilər kimi, deltalar da inanılmaz dərəcədə müxtəlif və ekoloji cəhətdən əhəmiyyətli ekosistemlərdir. Deltalar həm daşqınlardan (çaylardan), həm də fırtınalardan (göllərdən və ya okeandan) axını udur. Deltas, deltanın paylayıcı şəbəkəsindən yavaş -yavaş keçərkən suyu da süzür. Bu, yuxarıdan axan çirklənmənin təsirini azalda bilər.

Deltalar həm də bataqlıqların əhəmiyyətli yaşayış yerləridir. Zanbaq və hibiskus kimi bitkilər, həm də ənənəvi tibbdə istifadə edilən wort kimi otlar kimi deltalarda böyüyür.

Bir çox heyvan, bir deltanın dayaz, dəyişkən suları üçün yerli əhalidir. İstiridye, quş, həşərat kimi balıqlar, xərçəngkimilər, hətta pələng və ayı kimi apeks yırtıcıları da deltanın ekosisteminin bir hissəsi ola bilər.

Bütün çaylar deltalar əmələ gətirmir. Bir deltanın əmələ gəlməsi üçün çayın axını lilin çöküb yığılması üçün kifayət qədər yavaş və sabit olmalıdır. Papua Yeni Qvineyadakı Ok Tedi, dünyanın ən sürətli axan çaylarından biridir. Bu çay Fly çayının qolu olur. (Fly, əksinə, Sakit Okeanın bir hissəsi olan Papua Körfəzinə axarkən zəngin bir delta meydana gətirir.)

Güclü dalğalara məruz qaldıqda çay da delta əmələ gətirməyəcək. Məsələn, Kanada və ABŞ -dakı Kolumbiya çayı, Sakit Okeana çox miqdarda çöküntü yığır, ancaq güclü dalğalar və cərəyanlar materialı yatağa atan kimi süpürür.

Gelgitlər deltaların meydana gələ biləcəyi yerləri də məhdudlaşdırır. Dünyanın ən böyük çayı olan Amazon, deltasızdır. Atlantik Okeanının gelgitləri Amazonda deltanın yaranmasına imkan verməyəcək qədər güclüdür.

Deltaların növləri

Deltaları təsnif etməyin iki əsas yolu var. Biri relyef formasını yaradan təsirləri, digəri isə formasını nəzərə alır.

Lilin yığılmasını idarə edən proseslərə görə təsnif edilən dörd əsas delta növü var: dalğa üstünlük təşkil edən, gelgit üstünlük təşkil edən, Gilbert deltaları və estuarine deltaları.

Dalğa üstünlük təşkil edən deltada dalğaların hərəkəti bir deltanın ölçüsünü və formasını idarə edir. Nil deltası (Aralıq dənizindən gələn dalğalarla formalaşır) və Seneqal deltası (Atlantik okeanından gələn dalğalarla formalaşır) hər ikisi də dalğa üstünlük təşkil edən deltalardır.

Gelgitlərin üstünlük təşkil etdiyi deltalar ümumiyyətlə böyük bir gelgit aralığında və ya yüksək gelgit ilə aşağı gelgit arasındakı bölgələrdə meydana gəlir. Hindistan və Banqladeşdəki kütləvi Ganges-Brahmaputra deltası, Benqal körfəzində gelgitlərin yüksəlməsi və enməsi nəticəsində yaranan gelgitlərin üstünlük təşkil etdiyi bir deltadır.

Gilbert deltaları çayların iri, qaba çöküntülər yığması nəticəsində əmələ gəlir. Gilbert deltaları ümumiyyətlə şirin su göllərinə axan çaylarla məhdudlaşır. Adətən dalğa və ya gelgit üstünlük təşkil edən deltanın normal düzənliyindən daha dikdirlər. Bu növ deltanı ilk dəfə qədim Bonneville gölünü qidalandıran dağ axınlarını təsvir edən geoloq Grove Karl Gilbert müəyyən etmişdir. (Utahdakı Böyük Duz Gölü, Bonneville gölünün yeganə qalıqlarıdır.)

Bir çay birbaşa okeana axmır, əksinə bir estuar meydana gətirir. Haliç, şor su (qismən duzlu su, yarı şirin su) olan bir qismən qapalı bataqlıqdır. Sarı çay, məsələn, Çinin şimal sahillərindəki Bohai dənizinə çatdıqda bir halay meydana gətirir.

Delta termini üçbucaq şəklində olan böyük Yunan hərfindən (və Delta) gəlir. Bu üçbucaqlı və ya fan formalı deltalara qövslü (yay kimi) deltalar deyilir. Nil çayı Aralıq dənizinə töküldükcə yivli bir delta əmələ gətirir.

Güclü dalğalar, qövslü deltadan daha çox sivri olan və diş formalı bir cuspate delta əmələ gətirir. Tiber çayı, İtaliya, Roma yaxınlığındakı Tiren dənizinə töküldükdə bir tutqun delta meydana gətirir.

Bütün deltalar üçbucaq şəklində deyil. Bir quş ayağı deltasında çox az sayda paylayıcı var və bu da quş ayağına bənzəyir. Mississippi çayı Meksika körfəzinə axarkən quş ayaqlı bir delta meydana gətirir.

Qeyri -ənənəvi görünən başqa bir delta ters çevrilmiş deltadır. Ters çevrilmiş bir deltanın paylama şəbəkəsi daxili, tək bir axın isə okeana və ya başqa su hövzəsinə çatır. Kaliforniyanın şimalındakı Sakramento-San Joaquin çayının deltası ters çevrilmiş bir deltadır. Sacramento və San Joaquin paylayıcı şəbəkələrinin çayları və dərələri Suisun Körfəzində bir araya gələrək Sahil silsiləsindəki tək boşluqdan - Carquinez Boğazından Sakit Okeana axmaz.

Düzənliyə boşalan daxili deltalar son dərəcə nadirdir. Botsvanadakı Okavango deltası, yəqin ki, ən çox tanınan və "Afrikanın Yeddi Təbii Möcüzəsi" ndən biri olaraq tanınan qeyri-adi bir darddır. Okavango çayından gələn su heç vaxt başqa su hövzəsinə çatmır. Delta, buxarlanmadan əvvəl Kalahari Çölündəki düz bir düzənliyə su və çamur yayır.

Tərk edilmiş bir delta, bir çay yeni bir kanal inkişaf etdirdikcə meydana gəlir, digərini qurutmağa və ya durğunluğa buraxır. Bu prosesə avulsion deyilir. Kanalın yamacı azaldıqda və çöküntülərin yığılması artdıqda avulsiya baş verir. Bu qüvvələr kanalın sahillərini və ya səviyyələrini aşmasına və okeana və ya digər su kütləsinə daha dik, daha birbaşa yol tapmasına imkan verir. Delta loblarında avulsiya prosesinə delta lob keçid deyilir. Vaxt keçdikcə delta keçid tamamilə yeni deltaik loblar yarada bilər. Delta keçid, ən azından son 5000 il ərzində Mississippi çayının yeddi və ya səkkiz fərqli deltaik lobunun meydana gəlməsinə səbəb oldu.

Deltalar və İnsanlar

Deltalar bir bölgənin insan coğrafiyası üçün inanılmaz dərəcədə əhəmiyyətlidir. Məsələn, ticarət və ticarət üçün vacib yerlərdir.

Kanadanın British Columbia əyalətinin Vancouver şəhəri, Fraser çayının deltasında oturur və Sakit Okeanın bir hissəsi olan Gürcüstan Boğazına axır. Fraser deltası, Vankuverin Kanadanın içindən malların ixrac edildiyi və dünyanın hər yerindən malların idxal edildiyi dünyanın ən işlək, ən kosmopolit limanlarından biri olmasına kömək edir.

Bəzən Guangdong Deltası adlandırılan İnci Çayı Deltası, başqa bir şəhərsalma çay deltasıdır. İnci çayı deltası Çin iqtisadiyyatının ən sürətlə inkişaf edən mərkəzlərindən biridir. İnci Çayı deltasına həm Çinin iki xüsusi inzibati bölgəsi, həm də keçmiş Britaniya koloniyası Hong Kong və keçmiş Portuqaliya Makao koloniyası daxildir. Hong Kong və Makao, qərb işinə xoş gəlir və Çin bazarına giriş təmin edir. İnci Çayı deltası bölgəsi o qədər sürətlə böyüyür ki, daha yaxşı bir həyat və daha yüksək əmək haqqı axtaran Çin daxili mühacirlər bölgədə məskunlaşdıqca tez -tez işçi çatışmazlığı yaşayır.

Deltalarda zəngin silt yığımı var, buna görə də adətən münbit əkinçilik sahələridir. Dünyanın ən böyük deltası Benqal körfəzinə axan Hindistan və Banqladeşdəki Ganges & ndashBrahmaputra deltasıdır. Banqladeş demək olar ki, tamamilə bu deltada oturur. Balıq, digər dəniz məhsulları və düyü və çay kimi bitkilər deltanın aparıcı kənd təsərrüfatı məhsullarıdır.

Eyni şəkildə, Kaliforniyanın şimalındakı Sakramento və San Joaquin çaylarının ters çevrilmiş deltası ABŞ -ın ən kənd təsərrüfatı baxımından zəngin ərazilərindən biridir.

İtən Deltalar

Geniş çay idarəçiliyi deltaları təhdid edir. Çay idarəçiliyinə çay axınının monitorinqi və idarə edilməsi daxildir (çox vaxt bəndlərin istifadəsi ilə). Çay idarəçiliyi kənd təsərrüfatı və ya sənaye inkişafı üçün mövcud olan torpaq miqdarını artırır və içməli, sənaye və suvarma üçün suya çıxışa nəzarət edir.

Mühəndislər və dövlət məmurları delta bataqlıq ərazilərini riskə atarkən kənd təsərrüfatı, sənaye, ətraf mühit və vətəndaşların təhlükəsizliyi və sağlamlığı maraqlarını ardıcıl olaraq müzakirə etməlidirlər.

Misirdə çay idarəçiliyi, məsələn, Nil deltasının ətrafında əkin sahəsini kökündən dəyişdi. 1960 -cı illərdə Aswan Barajının inşası, deltanın illik daşqınını azaltdı. Bu daşqın Nil sahilləri boyunca çamur və qida payladı. Bu gün Misir gübrələrə və suvarmaya daha çox güvənir. Nil deltası da Aswan Barajı və digər çay idarə üsulları nəticəsində kiçilir. Bir çöküntüdə möhkəmlətmək üçün lil və digər çöküntülər olmadan Aralıq dənizinin dalğaları Nilin əvəz edə biləcəyindən daha sürətli deltanı aşındırır.

Amerika Birləşmiş Ştatlarında, Kolorado çayı üzərindəki bəndlər, Meksikanın Cortez dənizindəki deltasına çatmasına mane olur. Ekosistem (bir zamanlar dünyanın ən böyük səhra ağzı idi) əvvəlki ərazisinin bir hissəsinə endirildi və bir çox yerli növ həssas, təhlükə altında və ya nəsli kəsilməkdədir.

Nəhayət, onilliklər ərzində çay idarəçiliyi Missisipi çayının təbii olaraq deltanın bataqlıq ərazilərindən axmasına mane olur. Nil deltası kimi, Missisipi deltası da aşınmaqdadır. Görə Louisiana və rsquos Yeni Xəritə çəkmək 1990-2000 -ci illər arasında hər il 62 kvadrat kilometr (24 kvadrat mil) bataqlıq ərazi itirildi və hər 38 dəqiqədə Meksika Körfəzinə yuyulan təxminən bir futbol palçıq sahəsi var. Bu vəziyyət 2005 -ci ildə Katrina qasırğasının yaratdığı dağıntılara səbəb oldu.

Delta Blues
Delta blues, ABŞ-ın cənubundakı Mississippi Delta bölgəsində yaşayan və çıxış edən afroamerikalı sənətçilər tərəfindən inkişaf etdirilən bir musiqi üslubudur. Mississippi Deltası, əslində Mississippi'nin şimal-qərbindəki iki çay arasında, Mississippi və Yazoo arasında, bəzən Yazoo-Mississippi Deltası kimi bir sel düzənliyidir.

Slayd gitara, delta blues musiqiçilərinin istifadə etdiyi standart alətlərdən biridir, tanış mövzular isə yoxsulluq və ədalətsizliyi əhatə edir. Bütün zamanların ən böyük gitaristlərindən biri olaraq tanınan Robert Johnson, Delta bluesini ifa etdi. Burada Robert Johnsonu dinləyin.

bir çay olaraq yaranan torpaq forması, digər kanalın qurumasına və ya durğunluğuna səbəb olaraq yeni bir kanal inkişaf etdirir.


Abu Madi/Elqar'a Qaz Sahəsində Kəşfiyyat və Risklərin Azaldılması üçün Neft Sisteminin Təhlili, Nil Deltası, Misir

Abu Madi/El Qar'a, Nil Deltasının şimal -şərq hissəsində yerləşən nəhəng bir sahədir və Misirdə əhəmiyyətli bir karbohidrogen əyalətidir, lakin karbohidrogenlərin mənşəyi və onların köçü tam olaraq öyrənilməmişdir. Bu yazıda, üzvi maddələrin tərkibi, mənşəli süxurların növü və yetkinliyi, dəfn tarixi və karbohidrogenlərin yaranma vaxtı haqqında anlayışımızı yaxşılaşdırmaq üçün hövzə modelləşdirməsinin nəticələri ilə birləşdirilmiş və qiymətləndirilmişdir. Mənbə kayaçlarının empirik məlumatlarının modelləşdirilməsi, Abu Madi formasiyasının ortadan yuxarı Miosenə, Sidi Salem formasiyasının isə aşağı Miosenin neft pəncərəsinə daxil olduğunu göstərir. Köçmə karbohidrogenlərinin hövzənin yenilənməsini keçməli olduğu daha dərin hövzə meqabənzərələrində yükləmə riskləri artır. Miqrasiya yolları, əsasən, daha orta Miosen su anbarlarına daha dayaz bir şəkildə köç etməyi təmin edən yanal rampalar və xətalar idi. Abu Madi/El Qar'a sahəsindəki neft sisteminin təhlilini özündə birləşdirən hövzə modelləşdirilməsi, növbəti kəşfiyyat mərhələsinə köməkçi ola bilər, halbuki neft kəşfiyyatı artıq Miosendən sonrakı köç yolları boyunca cəmlənmişdir. Bu nəticələr göstərir ki, daha dərin hissələrdə əhəmiyyətli dərəcədə reallaşdırılmamış qaz potensialı olan su anbarları ola bilər.

1. Giriş

Nil Deltası hövzəsi, əsasən qaz və kondensat əmələ gətirən potensial karbohidrogen mənbəli süxurların qalın bir ardıcıllığını ehtiva edir.

Nil Deltası, ümumiyyətlə Miosen və Pliyosen yataqlarından hasilatı olan təbii qaza meylli (əsasən metan/qaz kondensatı) bölgə olaraq tanınır. Ancaq bu yataqlardan alınan temperatur və təzyiq məlumatları Nil Deltası hövzəsinin qaza meylli olmaqdan daha çox neft olması lazım olduğunu göstərir [1].

Bu yazının məqsədi Nil Deltasının şimal -şərq hissəsindəki potensial mənşəli süxurları iki quyudan əldə edilən geokimyəvi məlumatlardan qiymətləndirməkdir. Əlavə bir məqsəd, dəfn və temperatur tarixi, qaynaq süxurlarının olgunlaşması və karbohidrogenlərin çıxarılma vaxtı haqqında məlumat verən rəqəmsal modellərdən istifadə edərək regional neft sistemlərini öyrənməkdir. Ödəmə məlumatları rəqəmsal modellərin kalibrlənməsi üçün istifadə edilmişdir.

Şərəf [2] üzvi geokimyəvi və petroqrafik təhlillərdən göstərdi ki, Kafr-əş-Şeyx formasiyasının erkən Pliosen və Nil Deltasının Şimalında Tortonian Vakar formasiyasında kerogen qaz və kiçik neft hasil etmək qabiliyyətinə malik deyil. Bu laylar öyrəndiyi bütün quyularda yetişməmişdir. Bununla birlikdə, erkən Miosen Qantara və Orta Miosen Sidi Salem birləşmələri, bölgənin cənub hissəsində, daha şimal Şərəfdə qaz və kiçik neft istehsal etmək üçün zəif potensiala malikdir [2]. Neft və kiçik qaz istehsal etmək qabiliyyətini artırdılar. Bu formasiyalar bölgənin cənub hissələrində yetişməmişdir, lakin şimal hissəsində neft zonası daxilindədir [2].

Ümumiyyətlə, NE Nil Deltasının Pliosen və Orta Gec Miosen nümunələrində kerogen əsasən Kontinental mənşəlidir. Yerdəki oduncaq və otsu parçaları [2] amorf üzvi maddələrin (AOM) və dəniz fitoplanktonunun az miqdarda tərkibi olan əsas komponentlərdir. 3500 m -dən yuxarı Erkən Miosen və Oligosen nümunələrində kerogen əsasən Yer mənşəlidir. Bu dərinliyin altında, kerogen keyfiyyəti artan dərinliklə yaxşılaşır (AOM -un tərkibi 75% -ə qədər, Yerdəki hissələr isə 20% -ə qədər azalır). Eosendən gec təbaşir dövrünə qədər olan nümunələr, yaxşı və ədalətli neft istehsal potensialına malik olan orta və yüksək AOM və dəniz fitoplanktonu ilə xarakterizə olunur. Erkən-orta təbaşir və son Yura nümunələrində, kerogen əhəmiyyətli bir hissəsi inertinitik zibil ilə müşayiət olunan amorf-oduncaq-yosun birləşməsidir [2].

2. Tədqiqat sahəsi

Tədqiqat sahəsi Nil Deltasında quruda olan güzəştləri əhatə edir. 31 ° 20 ′ və 31 ° 35′N enləri ilə 31 ° 15 ′ və 31 ° 30′E uzunluqları arasında yerləşir (Şəkil 1). Ümumilikdə 30 quyu qazılmışdır ki, onlardan 21 -i Əbu Madi, 9 quyusu isə El Qar’a icarəsidir. İyirmi dörd quyu müsbət nəticə verdi və altı quyu tıxandı və quru çuxur olaraq tərk edildi (Əbu Madi kirayəsində beş quyu və El Qar'a kirayədə bir quyu (Şəkil 1). Əslində Əbu Madi yatağı IEOC, quru Deltanın şimal-şərq hissəsindəki erkən pliosen Abu Madi formasiyasından Abu madi-1 quyusu qazaraq ilk qaz kəşfini əldə etdiyi Nil Deltasında ilk ticari kəşf, qalınlığı 50 m-dən çox olan iki ödəniş zonası ilə qarşılaşdı. və Abu Madi formasiyasında [4] kondensat daşıyan qumlar [4]. Sahə 1975 -ci ildə istehsala başlamışdır və 1995 -ci ildə gündə 355 MMSCF istehsal edir [4].


3. Geoloji Ayar

Nil Deltası sahəsindəki qaz potensialı olan çöküntü hissəsi, listrik çatlara qarşı sıxışan və ya əyilmiş fay blokları üzərində örtülmüş Neogen formasiyaları ilə məhdudlaşır. Bununla birlikdə, bu Neogen ardıcıllığının əsasını təşkil edən Miosen əvvəli formasiyalar gələcək kəşfiyyat oyunları kimi də qəbul edilə bilər. Mezozoy su anbarları daha böyük dərinlikdədir və yalnız cənub delta blokunda yerləşən bir neçə quyudan keçmişdir.

Abu Madi/El Qar'a sahəsinə daxil olan çöküntü süxurları Miosen-Holosen zaman aralığını təmsil edən qalın klastiklərdən ibarətdir. Bu qayalar El Heiny və Enani [3], Şəkil 2, Alfy et al. [5], və Sarhan və Hemdan [6].


Tədqiq olunan bölmə, Miosendən Holosenə qədər yaşa qədər olan litostratiqrafik vahidləri əhatə edir. Tədqiq olunan hissə qaya vahidlərinə bölünür: Miosen dövrünə aid Qantara, Sidi Salem, Qawasim və Abu Madi formasiyaları Kafr El Şeyx və El Vastani formasiyaları, Pliosen dövrünə aid Mit Ghamer formasiyası və son Pliosen-Pleistosen dövrünün Bilqas formasiyası son yaş. Bütün bu formasiyalar, əsasən, çöküntülərdən (şist, qum və lil) ibarətdir.

4. Materiallar və Metodlar

Dəfn tarixi və termal yetkinliyin bir istiqamətli modelləşdirilməsi, Khaled et al. [7], bu nümunələr Əbu Madi layından götürülmüşdür və Abu Madi-9 quyusunda 3067 m-dən 3390 m-ə qədər və Abu Madi-11 quyusunda 3108 m-dən 3460 m-ə qədər dərinlik intervalını təmsil edir (Cədvəl 1 və 2). Ölçülən parametrlərə TOC, S1, S2, S3 və maksimum piroliz veriminin temperaturu (

). Hidrogen indeksi və oksigen indeksi Espitalie et al. [8] və Peter və Cassa [9].


STRATİQRAFİYA VƏ REZERVOZİYA ÖDƏNİŞ

Üç əsas stratiqrafik səviyyə araşdırılmışdır və hamısı cəlbedici karbohidrogen potensialına malikdir:

Pliyosen turbidit sistemi

Miosen dayaz dəniz sistemi, Messiniya duz əyalətinə yanal olaraq təsnif edilir

Karbohidrogen kəşfləri Nil Deltasının dayaz su sahələrində ekvivalent neft sistemlərində həyata keçirilmişdir. Pliyosen çöküntüləri kanal/kanal səviyyəsi və təbəqə qumları şəklində yamac və hövzə zəminindəki turbiditlərdən ibarətdir (Şəkil 8). Messiniya duzluluğu böhranı zamanı dəniz səviyyəsinin aşağı düşməsi səbəbindən yaranan gec Miosen sualtı kanyonları dayaz dəniz və turbidit sistemlərindən ibarət ola bilər. Tuzdan əvvəlki hissə, bir neçə növ su anbarı ehtiva edə bilər, məsələn, Miosen reefal-əhəngdaşları üst-üstə düşən tikililər (bax Şəkil 6a) və Miosenin turbidit qumları, böyük açar qüsurlu strukturlarda.

Mezozoyun sonu və sonrakı dövrlərdə tektonik fəaliyyət müxtəlif struktur üslubları ilə nəticələndi. Bu üslublar çöküntülərin Aralıq dənizi hövzələrinə nəqlini təsir etmişdir (Ross et al., 1977 Vail et al., 1977 Rizzini et al., 1978 Posamentier et al., 1988 May, 1990 Abu El Ella, 1990 El Heiny et al. , 1996). Pliosen və Yuxarı Miosen hissələrinin Blokdakı əsas su anbarı hədəflərini ehtiva etdiyi düşünülür.

Pliyosen Su Anbarları

Nil Deltası sahəsindəki quyuların kalibrlənməsi və seysmik fasiyaların xəritələşdirilməsi göstərir ki, Pliosen dövrünün çox hissəsində şərq Aralıq dənizinin ərazisi yamac və hövzə döşəməsi arasında keçid olan dərin bir su mühitidir (Şəkil 9). Ümumiyyətlə, Pliyosen bölməsi zamanla irəliləyiş göstərir. Seysmik facies analizi, Pliosenin Nil Deltası sistemini meydana gətirən altı əsas çökmə dövrünə bölünməsinə imkan verir. Bu dövrələr, yamac sisteminə və təbəqə qumlarının meydana gəlməsinin ehtimal olunduğu bir hövzə döşəməsinə qədər ümumi bir irəliləyən rəfdən ibarətdir.

Pliyosen uğuru boyunca Dərin Su Blokunun cənub bölgəsi, 120 km-ə qədər olan məsafələr üçün xəritələndirilə bilən 5 km genişlikdə N-trendli xətti turbidit kanalları ilə xarakterizə olunurdu (Şəkil 9). Kanallar ümumiyyətlə aqradasiyadır, seysmik fasiyalar və sıxılma xüsusiyyətləri ilə ümumi rezervuar qalınlığının 100 m -dən çox olduğunu göstərir. Kanal qalınlığı, ümumiyyətlə, 30-40 m arasında azalır.

Blokun qərbində, Platformanı məhdudlaşdıran fay, kanallardan kanallı qum təbəqələrinə keçidi göstərir. Ümumiyyətlə, xalis/ümumi nisbət aşağıdır, lakin qumlar ayrı -ayrı stratiqrafik intervallarda cəmlənmişdir. Bu model qum tərkibini tədricən azaldaraq və hissənin ümumi incəlməsiylə xaricdə davam edir. Şərqdə, Temsah meylindəki sin-çökmə yüksəlişi, platforma kanallarını şimal-qərbə yönəltmiş kimi görünür. Mini hövzə sıralarında tanınan kanallar, ehtimal ki, cənub-şərqdəki Temsah fay trendindən qaynaqlanır.

Yerli və dünya analoqları, Pliyosen qumlarının konsolidasiya olunmadığını və gözeneklilik dəyərləri yüzdə 24 ilə 36 arasında olan əla rezervuar keyfiyyətinə sahib olduğunu ehtimal edir. Ayrı-ayrı qum meylli fasilələr üzərindəki xalis qum tərkibinin yüzdə 30 ilə 90 arasında dəyişəcəyi gözlənilir.

2-D stratigraphic irəli modelləşdirmənin köməyi ilə yüksək qətnaməli stratiqrafik proqnozlaşdırma aparıldı. Model (Şəkil 10) seysmik və quyu məlumatlarından, qlobal dəniz səviyyəsi əyrilərindən, fay hərəkətlərindən, çöküntülərin daxil olma nisbətlərindən və çökmə qradiyentlərindən hesablanan çökmə ilə məhdudlaşır. Model, daha yüksək səviyyəli dövrləri, vacib ardıcıllıq-stratiqrafik sərhədlərin təbiətini və həndəsəsini, çöküntü mühitlərinin proqnozunu və ən əsası, turbiditə meylli fasilələri proqnozlaşdırmağa imkan verir.

Məhdud və məhdudiyyətsiz Ayarlar

Köhnə qüsurların və/və ya duz diapirizminin selektiv olaraq yenidən aktivləşdirilməsi Blokun şərq hissəsində kanallı yamacın məhdudlaşdırılması ilə nəticələndi, qərb yamacının quruluşu isə nisbətən məhdud deyil (Şəkil 11). Kanalların seysmik eyniləşdirilməsi sadə görünür, lakin heç bir yerli kalibrləmə olmadığından bazal təbəqə-qum yataqlarının proqnozlaşdırılması daha çətindir. Yamacın/hövzə döşəməsinin təməlində fərqli üst-üstə düşən nümunələrin meydana gəlməsi cazibə qüvvəsi axınının çöküntülərini göstərir.

Dönmüş Arıza Bloklarında Kanallar

Pliosen-Pleistosen izopak xəritələri göstərir ki, Pliosen çöküntüsünün əsas oxu, Dönmüş Fay Bloku domenində cənub-şərqə doğru meyl edir. Cəlbedici bir kəşfiyyat hədəfi təmin edən çöküntü kanalları böyük, duzun yaratdığı faylarla kəsilir. Gəmidən kənarda, seysmik şərhlər böyük, işlənməmiş antiklinlərin olduğunu göstərir.

Hövzə Döşəmə Qumları

Hövzə döşəmə quruluşunda üst -üstə düşmə nümunələrinin təbəqə qumlarının gölməçəyə girməsini təklif etdiyi struktur bağlanmaları müşahidə olunur.

Yuxarı Miosen Su Anbarları

Platforma sahəsindəki birincil Yuxarı Miosen su anbarı ardıcıllığı gec Messiniya dövrünə aiddir (Abu Madi Formasiyasının ekvivalenti). Böyük fluviatile kanyonlarında və hövzəsində kompleks deltaik/dayaz dəniz şəraitində yatmışdır (Şəkil 12).

Gec Messiniya yataqları anhidritləri (Rosetta Anhidrit ekvivalenti) və/və ya yaşa bərabər olan uyğunsuzluq səthini (Messinyadaxili uyğunsuzluq) əhatə edir. Bunlar, öz növbəsində, ikinci bir kəşfiyyat məqsədi yaradan bir kanyon şəraitində (Şəkil 13) yetişməmiş çöküntülərin aşağı Messinian (Yuxarı Qawasim Formasiyasının ekvivalenti) ardıcıllığını üstələyir. Yuxarı Qawasim Formasiyası, Messiniya dəniz səviyyəsinin açıq şəkildə düşməsi nəticəsində yaranan sürətli eniş zamanı yığılmışdır. Kanyon sahəsinin xaricində, üst Qawasim ardıcıllığı, Abu Qir sahəsindəki su anbarları ilə təmsil olunduğu kimi, paralel örtüklü təbəqə qumlarına dəyişir (Şəkil 2). Rosetta Anhidrit, Nil Deltasında geniş yayılmışdır, lakin Messinian Abu Madi Formasiyasından, dənizə qədər dayazdan yuxarıya qədər yoxdur. Orada kanyonun doldurulması seysmik məlumatlardan xaotik, quma meyilli və 300 m qalınlığa qədər olduğu qənaətinə gəlir.

Platforma ilə əlaqəli fayın, kanyon sistemi ilə daha dərin dəniz su anbarı fasiyələri arasındakı keçidi göstərdiyi düşünülür. NE Aralıq dənizi Dərin Su Blokunun qərb hissəsində, Miosen paketinin Messinian duzunun üstündən xəritələndirilməsi, turbidit təbəqə qumlarının inkişaf etməkdə olan duz silsilələri ilə üst -üstə düşdüyünü göstərir (Şəkil 14). Seysmik məlumatlar, Blokun şimal -qərb küncünə baxan və nazik bir duz örtüyünə malik olan bir zirzəmi göstərir. Görünür ki, bulanıqlıqlar xarici gəmiyə daxil olub.

İmtiyazın şərq hissəsində, Temsah fayı ilə əlaqəli bir platforma silsiləsi, kanyonların inkişafına mane ola bilər və hövzədə daha dərin olan zamana bərabər təbəqə qumlarına dair heç bir dəlil yoxdur.

Su anbarının keyfiyyəti çöküntü mühitinə görə dəyişə bilər. Kanyonun doldurulması daha aşağı keyfiyyətə malik olacaq (gözeneklilik 20-28%), təbəqə qumları isə əla keyfiyyətə malikdir və gözeneklilik dəyərləri yüzdə 32 -ə çatır.


Nil Deltası: 'Su altında gedirik. Dəniz torpaqlarımızı fəth edəcək '

Magaged Shamdy'nin ataları, 19-cu əsrin ortalarında Burrulus Gölü sahillərinə gəldilər. O vaxt Qahirənin tozlu istisində, Fransız sənayeçilər, Süveyş kanalının inşasına kömək etmək üçün məcburi əmək dəstələrini toplayırdılar, minlərlə işçilər geri dönmədilər. Digər saysız -hesabsız Misirlilər kimi, Şəmdilər də ailələrini tərk edərək şimaldan Nil Deltasına qaçdılar və burada böyük çayın kənarından çıxan bataqlıq bataqlıqlarda gizlənə bildilər.

İllər keçdikcə müstəmləkə hökmdarları gəlib -gedir. Ancaq Şəmdilər dünyanın ən məhsuldar torpaqlarından birində fermer və balıqçı kimi yeni bir həyat quraraq qaldılar. Bir əsr yarım keçsə də, Maged hələ də ailəsinin əkin sahələrini əkir. Pirinç məhsulu ilə suvarma kanallarının taranması arasında, ailəsi və dolanışığı üçün yeni bir təhlükə düşünmək lazımdır ki, bu da Misirin əvvəlki işğalçılarından daha ölümcül ola bilər. "Sualtıya gedirik" dedi 34 yaşlı kişi. "Bu bir işğal kimidir: yüksələn dəniz torpaqlarımızı fəth edəcək."

Maged, Misirin kənarını hər il təxminən 100 milyon heyrətləndirici bir sürətlə yeyən sahil eroziyası təhlükəsini daha yaxşı başa düşür. Evindən bir neçə mil aralıda Nil çiçəyinin üfüqdəki ağaclara qədər yayıldığı Burrulus Gölünün özü yerləşir. Bu gövdələr əvvəllər quruda idi, indi suda diz çöküb dururlar.

Magedin imperiya görüntüləri çox şişirdilmiş görünə bilər, ancaq Misirin geniş, sıxlıqlı Delta bölgəsini gəzin və iqlim dəyişikliyinin bu qədim torpaqlara təsirini təsvir etmək üçün eyni sözləri təkrar -təkrar eşidirsiniz. Misirin çörək çantası, Romalılardan Almanlara qədər köhnə kolonizatorların qalıqları ilə doludur və bu gün 50 milyon əhalisi, keçmişdə onları tabe etmək istəyənlərin çökən qalaları və qəbiristanlıqları arasında yer axtarır.

Deltanın şərq sərhədində, Port Səiddə, boş bir daş dayaq, Deltanın ən qərb ucunda Süveyş kanalını tikən adam Ferdinand de Lessepsin heykəlinin qalıqlarıdır, çoxdan itirilmiş Kleopatranın məzarı dəfn edilmişdir. Bu qədər zəngin xarici hökmranlıq tarixi ilə, qapıları döyən ən son düşmən qüvvənin işğal dili ilə taxılması təbii haldır.

"Misir, işğalçılar üçün bir məzarlıqdır", köhnə Rosetta şəhəri yaxınlığındakı meyvə yetişdiricisi Ramazan el-Atr qeyd edir ki, səlahiyyətlilər daha bir torpağı xilas etmək üçün okeanda nəhəng beton bloklardan divar tikmək üçün Çinli bir şirkətlə müqavilə bağladılar. əriməsindən. "Digərləri kimi dəniz də gəlib gedəcək - amma biz həmişə sağ qalacağıq."

Elm adamları o qədər də əmin deyillər. İki il əvvəl İqlim Dəyişikliyi üzrə Hökumətlərarası Panel, Misirin Nil Deltasını dəniz səviyyəsinin yüksəlməsinə ən həssas planetin ilk üçlüyü arasında elan etdi və hətta qlobal temperatur artımına dair ən optimist proqnozlar hələ də milyonlarla Misirlini didərgin salacaq. yer üzünün ən sıx məskunlaşmış bölgələrindən biridir.

Delta paytaxtın şimal sahillərindən Nilin budaqları ilə qidalanan 10.000 kvadrat mil əkinçilik sahəsinə tökülür. Ölkənin sürətlə artan əhalisinin üçdə ikisinə ev sahibliyi edir və ərzaq tədarükünün 60% -dən çoxundan məsuldur: Misir sağ qalmaq üçün qeyd-şərtsiz ona güvənir. Ancaq 270 km sahil xətti təhlükəli dərəcədə aşağı yüksəklikdə yerləşdiyi üçün (böyük hissələri dəniz səviyyəsindən sıfırdan 1 m -ə qədərdir, bəzi ərazilər onun altında yerləşir), qütb buz örtüklərinin hər hansı bir əriməsi əkinçilik ərazilərini və şəhərlərini - tarixi limanı da görə bilər. İskəndəriyyə - bir okean dibinə çevrildi. Bir çox mütəxəssisin önümüzdəki 100 il ərzində ehtimal etdikləri dəniz səviyyəsində 1 m artım, Deltanın 20% -nin su altında qalmasına səbəb olacaq. Digər bir həddə, Qrenlandiyanın və Antarktidanın qərbinin yox olması ilə nəticələnəcək 14 metrlik yüksəliş, Aralıq dənizini Qahirənin şimal ətraflarında, demək olar ki, hamısı su altında qalacaq.

Artıq bir sıra ekoloji böhranlar Nil sahillərində dayanmaqdadır. Bəziləri deltanın şimal sahələrində çayın sakitcə yoxa çıxması kimi, sahil torpaqlarının okeana çökməsi kimi daha incədir. Böyük daşqınlar hələ bir reallığa çevrilmir, ancaq sənaye çirklənməsindən torpağın şoranlığına qədər bir -biri ilə əlaqəli tamamilə yeni bir yaşıl narahatlıq qrupu indi ilk dəfə Misir ictimai müzakirəsinə yol açır.

"Delta bir növ Banqladeş hekayəsidir" deyir Qahirədəki Amerika Universitetinin Səhra İnkişaf Mərkəzinin direktoru Dr Rick Tutwiler. "Kütləvi bir əhaliniz var, sıxlıq, bütün insanların təzyiqi, istehsal, çirklənmə, avtomobillər və kənd təsərrüfatı kimyəvi maddələri ilə bütün təbii qaynaqlar üçün bir təhlükə. Üstəlik, yüksələn dəniz var. Bu mükəmməl bir fırtınadır . "

Follow the Nile north out of Cairo on the old agricultural road, and you find it hard to pinpoint where the city ends and the lotus-shaped Delta begins. Carpeted with redbrick apartment blocks and spliced with streets in every direction, the lush greenery of the Nile's splintered arteries is almost impossible to appreciate in isolation. This is where the urban and the rural get lost in each other, with livestock living in doorways and workers camping out in fields. In the past, literary giants venerated the Delta's wild marshlands today, any clear-cut divisions between the metropolis and the countryside have long faded away.

Urban encroachment – the steady chipping away at arable land through unauthorised construction – haunts the Delta everywhere you look. Despite a web of legislation outlawing illegal building practices and theoretically "fencing off" agricultural land, in every direction the sweeping vista of wheat fields and rice paddies always ends abruptly in a cluster of half-built homes. There are more than 4,000 people per square mile in the Delta it's hard to think of any other place where humans and the environment around them are more closely intertwined. With Egypt's present-day population of 83 million set to increase to more than 110 million in the next two decades, the seemingly unstoppable spread of bricks and mortar over the soil is both the most visible symptom of the country's demographic time-bomb and an inevitable response to it.

More people in the Delta means more cars, more pollution and less land to feed them all on, just at a time when increased crop production is needed most. Yet the desertification of land through human habitation is, worryingly, only the beginning of the problem. Although few in the Delta have noticed it yet, the freshwater of the Nile – which has enabled Egypt to survive as a unified state longer than any other territory on earth – is creaking under the strain of this population boom. The world's most famous river has provided the backdrop to all manner of dramas throughout history, real and fictional. Now, around its northernmost branches where the minarets and pylons thin out and the landscape becomes more windswept, another is playing out to devastating effect.

The villain is salinity. I visit one of the worst-affected regions, Kafr el-Sheikh, on a Friday morning when the fields have emptied out for the noon prayer. The streets are eerily silent with its people gone, the area takes on the appearance of one of Italo Calvino's fantastical string cities, chock-a-block with the shells of human habitation but no living souls remaining. The exception is Maged, who owns six feddan (about six acres) of land near the village of el-Hadadi.

Maged is halfway down a hole when I approach his house. Clambering out apologetically, he explains that German experts visited this area last year and declared that the fresh water being pumped to local villages "wasn't fit for a dog to drink". After months of phone calls to the national water company, none of which were answered, Maged decided to lay down a new set of pipes himself in the hope it would improve the quality of drinking water for his two young daughters. It's hot, exhausting work, which he fits in between his farming duties and a new part-time job as an accountant in a local alfalfa plant. "We don't have much time on our hands at the moment," Maged says, dusting himself off and gulping down some fresh melon juice. "Nobody can make a living solely off the land any more."

On a tour of his fields, I see why. The rich brown soil has greyed out in recent years, leaving a barren salt-encrustation on the surface. The cause is underground saltwater intrusion from the nearby coast, which pushes up through the soil and kills off roots. Coastal farmland has always been threatened by saltwater, but salinity has traditionally been kept at bay by plentiful supplies of fresh water gushing over the soil and flushing out the salt. It used to happen naturally with the Nile's seasonal floods after the construction of Egypt's High Dam in the 70s (one of the most ambitious engineering projects on earth), these seasonal floods came to an end, but a vast network of irrigation canals continued to bring gallons of fresh water to the people who worked the land, the fellahin, ensuring salinity levels remained low.

Today, however, Nile water barely reaches this corner of the Delta. Population growth has sapped its energy upstream, and what "freshwater" does make it downriver is increasingly awash with toxins and other impurities. Farmers such as Maged now essentially rely on waste water – a mix of agricultural drainage and sewage – from the nearby town of Sidi Salim.

The result is plummeting fertility local farmers say that whereas their fathers spent just a handful of Egyptian pounds on chemicals to keep the harvests bountiful, they now have to put aside between 25 and 80% of their profits for fertilisers just to keep their crops alive.

"We can see with our own eyes that the water is no good, it's less and less pure," Maged says. He points out huge swaths of neighbouring land that once glimmered with rice paddies recently they have been dug up and replaced by fish farms, the ground too barren for crop cultivation. Further out, in the village of Damru, the green fields of 10 years ago are cracked and brown, now put into service as informal football pitches and rubbish dumps.

Experts believe the problem is only going to get worse. "We currently have a major water deficit in Egypt, with only 700 cubic metres of freshwater per person," explains Professor Salah Soliman of Alexandria University. "That's already short of the 1,000 cubic metres per person the UN believes is the minimum needed for water security. Now, with the population increase, it will drop to 450 cubic metres per person – and this is all before we take into account the impact of climate change."

That impact is likely to be a 70% drop in the amount of Nile water reaching the Delta over the next 50 years, due to increased evaporation and heavier demands on water use upstream. The consequences of all these ecological changes on food production are staggering: experts at Egypt's Soils, Water and Environment Research Institute predict that wheat and maize yields could be down 40% and 50% respectively in the next 30 years, and that farmers who make a living off the land will lose around $1,000 per hectare for each degree rise in the average temperature.

The farmers here feel abandoned by the state there are regular dismissive references to the "New Age", a euphemism for the much-hated regime of President Hosni Mubarak, whose neoliberal reform programmes and widespread corruption scandals have provoked a wave of popular discontent across the country. This disconnect between the state and its people has led to distrust of government scientists who think coastal erosion, rather than freshwater scarcity, is the main reason for the farmers' problems. And, in a worrying twist for Egypt's creaking economy, the erosion isn't only affecting farmers. "Unfortunately, most of our industry and investment has been built on sites very close to the shore," says Soliman. "There's only so much water we can hold back."

Ras el-Bar is a small holiday resort at the mouth of the Nile's Damietta branch. This was the summer paradise that Nobel prizewinning novelist Naguib Mahfouz's well-heeled characters would escape to when the heat of the capital became unbearable today its squat pink lighthouse and endless boulevards of deserted, low-rise holiday homes have the faded feel of a 50s Disneyland.

Although still popular in July and August, Ras el-Bar has been overtaken as a seaside destination by the brash consumerism of a new generation of towns: Sharm el-Sheikh, Marina, Hurghada. In place of tourists, however, new factories have arrived here in abundance, including some that nearby residents believe are poisoning the air. The arrival of one industrial plant in Damietta, which coincided with the ministry of environment's last-minute decision not to designate the area a protected nature reserve, is a familiar story of shady backdoor deals, public outrage and the studious disregard of local opinions. In this case, the locals managed to postpone the factory's construction, but other plants remain. "In the morning here you can see nothing but smoke," says Mohammed Fawzia, who is fishing in a canal down by the side of an industrial complex run by the state-owned Mopco company. "Take photos of it for us so we can show who is killing our children. We want the factories gone."

Many Cairo-based experts, however, insist that the task of coping with the dramatic ecological changes faced by the Delta is made harder by the ignorance of people such as Mohammed. They claim the fellahin are too uneducated to change their ways. But they are wrong: while farmers in the southern Delta, where Nile water is still relatively plentiful, have little knowledge of climate change, those in the north are painfully aware of the science behind the death of their land. However, they also have little time to listen to the harrying of a government which is widely seen to preach green rhetoric on the one hand but is only too willing to sell out the environment on the other, along with the local people.

Money talks in Egypt, and sustainable development is forgotten when the interests of the rich and powerful – such as the industrial plants in Damietta or the influential Badrawi clan in Daqahliyah – are at stake. The repression and self-interest of Mubarak's inner circle have left them bereft of any moral authority on environmental issues.

And while scientists, academics and community organisers are making a concerted effort to educate Egyptians about the dangers of climate change, there is confusion over whether the focus of all these programmes should be on promoting ways to combat climate change, or on accepting climate change as inevitable and instead encouraging new forms of adaptation to the nation's uncertain ecological future.

Efforts are further hampered by a popular feeling that this is a crisis made by the west. "We're not responsible for climate change," says Soliman, pointing out that Egypt's contribution to global carbon emissions is an underwhelming 0.5%, nine times less per capita than the US. "But unfortunately the consequence of climate change is no respecter of national borders."

The scale of the crisis – more people, less land, less water, less food – is overwhelming, and has infected discussion of climate change with a toxic combination of cynicism and fatalism at every level. There are senior environmental officials in top scientific jobs here who do not believe climate change is real others are convinced the problem is so great that human intervention is useless. "It's down to God," one environmental officer for a major Delta town tells me. "If the Delta goes we'll find new places to live. If Egypt was big enough for Mary and Joseph, then it will be big enough for all of us."

Of course, if sea levels do rise significantly, "then the debate is over," says Dr Tutwiler. "The land will be underwater and crop production will be over."

As a result, many now believe that Egypt's future lies far away from the Delta, in land newly reclaimed from the desert. Since the time of the pharaohs, when the Delta was first farmed, Egypt's political leaders have rested their legitimacy on their ability to feed it by taming the Nile. Mohammed Ali, Lord Cromer and Gamal Abdel Nasser all launched major projects to control and harness the river's seasonal floods now Mubarak is following in their footsteps – not by saving the Delta, but by creating a bewildering array of canals and pumping stations that draw water out from the Nile into sandy valleys to the east and west, where the desert is slowly being turned green.

You can see evidence of these new lands on the Delta's fringes mile upon mile of agri-business-owned fields peeking out behind the advertising billboards of the Cairo-Alexandria desert road. The billboards depict gated compounds and luxury second homes, escapist dreams for the Egyptian upper-middle class.

The new lands behind them are another sort of escape, this time for the whole country. Their very water-intensive existence is, though, only hastening the demise of the Delta once the glittering jewel of Egypt and bedrock of its survival, but now a region whose death warrant may already have been signed.

Invasion of the Nile: The Delta's troubled history

4,000 – 3,000 BC approx – The Delta is populated by migrants from the Sahara and intensive farming begins in the region

1,300 BC approx – According to the Bible, the Delta is home to the Israelites, and miraculously survives God's plague of hail

343 BC – The Persians kill Egypt's last native pharaoh, ushering in more than 2,000 years of foreign rule over the Delta

332 BC – Alexander the Great invades and founds Alexandria at the tip of the Delta

30 BC – Cleopatra and Marc Anthony kill themselves

639 AD – Muslim Arabs sweep into the Delta, forcing out the Byzantine rulers

1517 AD – The Delta is absorbed into the Ottoman Empire and ruled from Turkey

1798 AD – Napoleon Bonaparte begins a three-year French occupation

1805 AD – The Albanian pasha Muhammad Ali seizes power but his dynasty falls under the control of the British Empire

1952 AD – Gamal Abdel Nasser restores Egyptian rule for the first time in two millennia

1970 AD – The Aswan Dam is completed, ending seasonal flooding in the Delta

2007 AD – Delta declared among top three areas vulnerable to rising sea levels

Alexandria: An ancient city under threat

Alexandria has been through several reincarnations: as a small Pharaonic town in the 4th century BC, as the capital of Egypt for 1,000 years, and as a cosmopolitan melting-ground in the early 20th century. While most of its former glories are already lying on the seabed, scientists now fear the city's outer fringes could be among the first victims of any rise in sea levels.

A rise of only 1m will leave the city centre cut off from the mainland. If it does disappear, its literary chroniclers may provide some comfort. Lawrence Durrell called it "the capital of memory", a city where recollections stay "clinging to the minds of old men like traces of perfume upon a sleeve". The Greek poet Constantine Cavafy shared Durrell's sense of being trapped by history. In what may prove a remarkable piece of foresight, he wrote in The City:


Location and Flow of the River Nile

First of all, 3 major streams (tributaries) make up the Nile they are the Blue Nile, White Nile, and the Atbara. The Blue tributary starts its journey from Lake Tana (in Ethiopia) and meanders its way through 870 miles (1400 km) to Khartoum, the Sudanese capital. The White Nile, on the other hand, takes its source from Lake Victoria (in Tanzania) and then flows its way to join the Blue Nile at Khartoum. Together, the White and Blue make up one Nile, which pours into the Mediterranean Sea.

In Ethiopian dry seasons, Atbara dries up until the rains set in to give it a flow. In all, the Atbara flow measures 500 miles (or roughly 800 kilometers). Atbara starts its flow from Ethiopian higher lands and journeys in a western direction into Sudan. At Sudan, it then flows northwards to join the other Nile.

In north Sudan, the mixed waters of the two Niles – Blue and White Nile – now flow as one river into Lake Nasser, mainly in Egypt. The Nile then continues its north course through the Egyptian capital, Cairo, until it divides itself into two distributaries that finally open the Nile waters into the Mediterranean Sea. The Rosetta distributary flows westward while the Damietta flows Eastward into the sea. The branched landforms constitute the Nile Delta.


  • Experts have been excavating remains from the Koum el-Khulgan site in Egypt
  • There are remains from three different periods of ancient Egyptian history
  • The oldest date back from the neolithic period through to the fist Pharaoh
  • Within the tombs were remains of adults and children as well as funerary goods

Published: 16:45 BST, 27 April 2021 | Updated: 12:16 BST, 28 April 2021

Archaeologists in Egypt have unearthed 110 ancient tombs in the Nile Delta, containing the remains of adults and children dating back about 5,000 years.

The graves, also containing pottery and funerary equipment, were found at the Koum el-Khulgan archeological site in Dakahlia province, around 93 miles northeast of Cairo, the Egyptian Tourism and Antiquities Ministry said .

The oldest of the graves include 68 oval-shaped tombs dating back to the Predynastic Period that spanned from 6000-3150 BC, the ministry said.

Other tombs date from 3,000 BC and 1,700 BC, with the site spanning ancient Egypt, from the neolithic, through the first pharaoh and on to the first foreign ruler.

Dr Mustafa Waziri, Secretary-General of the Supreme Council of Antiquities, stated that this discovery is an important historical and archaeological addition to the site.

Ancient burial tombs unearthed in the Nile Delta include human remains and date back as far as 6000 BC

He added that most of the people buried in the tomb were left to lay on their left side, with their head pointing westward

A pot containing an infant as well as items of jewellery and funerary goods were found within the various tombs in the Nile Delta

TOMBS COVERING THREE PERIODS OF EGYPTIAN HISTORY

With remains dating from about 6,000 BC through to 1,700 BC, the site spans much of ancient Egyptian history.

It runs from neolithic, through the first pharaoh and to the first foreign rule.

Predynastic Period (6000-3150 BC)

The oldest tombs were oval shaped, with 68 filled with human remains and funerary objects dating as far back as 6,000 BC to neolithic Egypt.

It runs up to the first Pharaoh, Narmer, and the start of the Egyptian dynasty.

Tombs from this period were also oval-shaped, with five uncovered.

This is the last phase of the Naqada culture linked to Egyptian prehistory.

It is when the Egyptian state started to form and become visible, with kings appointed and hieroglyphs appeared.

Second Intermediate Period (1782-1570 BC)

There were 37 tombs from this period, all rectangular shaped.

This was a time when the Semitic people of Hyksos ruled ancient Egypt, the first era where the country was ruled by foreign leaders.

There are also 37 rectangular-shaped tombs from an ancient era known as the Second Intermediate Period that ran from 1782 to 1570 BC.

This was a time when the Semitic people of Hyksos ruled ancient Egypt, the first era where the country was ruled by foreign leaders.

The remaining five oval-shaped tombs date back to the Naqada III period that spanned from around 3200 B.C. to 3000 BC.

Dr Ayman Ashmawi, head of the Egyptian antiquities sector at the Supreme Council of Antiquities, said that the earliest dated 68 tombs were oval-shaped pits cut in the sandy layer and contain people buried in a squatting position.

He added that most of the people buried in the tomb were left to lay on their left side, with their head pointing westward.

'In addition to uncovering the remains of a baby buried inside a pottery vase from the Bhutto 2 period, a small pot of spherical pottery was placed with it.'

The 110 tombs date back to three different civilisations within the Ancient Egyptian sphere: the civilisation of Lower Egypt known as Bhutto 1 and 2, the Civilisation of Naqada III, and the second transition era known as the Hyksos period.

Dr Ashmawi said that the five tombs, which date back to the Period of Naqada III, are also oval-shaped pits cut into the island's sandy layer, including two tombs that had their sides, bottoms, and roof covered with a layer of clay.

Inside the pits, the mission found a collection of distinctive funerary furniture for this period, cylindrical and triangular pots, as well as kohl plate prayers, whose surface was decorated with geometric drawings and shapes.

Dr Nadia Khader, head of the Central Department of lower Egypt in the Supreme Council of Antiquities, said semi-rectangular pits range from 8 to 33 inches deep.


LESSON 4 OUTLINE

What is a delta? We know that the Nile delta gave its shape to the Greek letter &Delta, but the Nile is not the only river in the world that has such an elegant delta. To geologist, "delta" is the name given a body of sediment deposited at the mouth of a river where it flows into a standing body of water. Deltas form through a very simple process: fast-moving water can carry lots of sediment (sand, clay, mud and even rocks) but these heavy particles settle to the bottom rapidly when the water stops flowing. As rivers enter the sea, or even a large lake, the river velocity slows down markedly, and the sediment that was traveling downstream stops moving and falls to the bottom.

The eventual shape of a delta is formed by the action of waves, tides and the stream itself. When the river is large, it can carry a lot of sediment and thereby form a large delta. In such cases the main flow splits into two or more distributaries, smaller streams that traverse the growing delta. We see this pattern in the Nile as well as in our own Mississippi River delta. In fact, the Nile and Mississippi deltas are very similar in size and shape.

Images of the Nile Delta (left) and Mississippi Delta (right). Mənbə: Copyright 2002 Tasa Graphic Arts, Inc.

Let's take a moment to talk about how deltas form and grow. Like the Nile, the Mississippi River carries a tremendous amount of sediment. Niyə? These rivers drain huge tracts of land - dirt from the majority of the US is carried by the rain into the river and down the Mississippi River towards the Gulf of Mexico.

Drainage Basin of the Mississippi River. Mənbə: Plummer/McGeary/Carlson Physical Geology, 8th edition , Copyright 1999, McGraw-Hill Companies, Inc. All Rights Reserved.

One big difference between the two is that while the Nile delta is shrinking (the Mediterranean Sea is eating away more sediment than the river can supply), the Mississippi delta is growing. The image below shows the growth of the Mississippi delta over the past 10,000 years. Each of the numbered, colored lobes represents a portion of the delta that grew for a period - until the pile of sediment grew too large and the river needed to find a new course. Look closely at lobe 1, where the Atchafalaya River runs into the Gulf of Mexico. The Mississippi River would like to flow through this distributary, but the powers of commerce and control maintain the current river channel. The cost of this effort is tremendous, and as the effects of Hurricane Katrina have shown, maintaining a river with levees is not always easy.

Mississippi River delta growth over time. Mənbə: Copyright 2002 Tasa Graphic Arts, Inc.

What does a delta look like inside? The image below shows a cut-away view of a growing delta. As the delta pushes out into the sea, or progrades, successive pulses of sand-sized sediment create the tilted foreset beds, while the smaller particles (which travel farthest) form the horizontal bottomset beds. As the sediment pile grows, the river distributaries must change course (remember, they cannot flow uphill) and in so doing generate new lobes for the delta.

Cut-away view of a growing delta Mənbə: Copyright 2002 Tasa Graphic Arts, Inc.

Note: Please click on the image to see a larger version.

As a result, the delta itself is an environment of physical change. Over human time scales, one can expect the location and flow regime of distributaries to change as the sediments thicken. Deltas are also subject to severe erosion and flooding by unusually high tides and storms. Worse yet, delta soils dewater and compact over time causing the ground level to sink relative to sea level. Extensive construction and pumping of groundwater for domestic or industrial use both compound this problem, and as a result the major delta cities of the globe are in trouble. New Orleans, Venice, Shanghai, and Bangkok are all examples of delta cities that are losing the long-term battle between land and sea.

What about the Nile delta? We look next at examples of ancient cities built upon the Nile delta that have vanished from view entirely: Heralkeion, Menouthis and Eastern Canopus. We know a lot about these cities from the legends and myths of the ancient Greeks, but it wasn't until 1999-2000 that a group of French marine archaeologists found well-preserved evidence of them on the floor of the Mediterranean Sea.

Herakleion and Canopus were built at the mouth of the Nile, along the outlets of the Canoptic distributary of the Nile. They were established as centers for commerce and navigation, and were the primary gateways to the Nile and all of Egypt from the 1st through 6th centuries AD. All ship traffic entering the Nile River from the Mediterranean paid taxes in Herakleion. To the east, the town of Menouthis - likely a part of the larger city of Canopus - was the site of a temple to the goddess Isis, and became a destination for religious pilgrims as well as extravagant religious festivals.

Although the cities had easy access to fresh water and the Mediterranean Sea, they were unprotected against the effects of flooding, earthquakes and ground subsidence. Both of these cities now lie submerged to a depth of 5-7 meters beneath the waters of Abu Qir Bay. It is likely that some combination of these natural phenomena was responsible for their rapid demise more than 1200 years ago.

Geologists and archaeologists have reconstructed a scenario of disaster rather than one of gradual subsidence of the cities. Remains found under the Mediterranean indicate that Menouthis was abandoned rapidly, apparently in response to liquefaction of the silt-rich delta sediments. What is less clear is the cause of the sudden transformation of the ground into muddy liquid. One interpretation is that a powerful earthquake shook the area. A second interpretation is that one or more unusually strong Nile floods caused the damage.

The date of the destruction is reasonably well-constrained. Arabic coins found at the site date from 724 and 740 AD, indicating the cities were functioning centers of trade at that time. Canopus is also mentioned in contemporary writings by travelers of that same era. Previous work in the Middle East documented a strong (magnitude 7.0 to 7.3) earthquake along the Dead Sea transform fault in 749 A.D. that affected large portions of the region (can you locate the Dead Sea transform?). As residents of San Francisco know all too well, soil liquefaction is both common and treacherous during an earthquake and could easily account for the soil failures observed in the ancient delta. Archaeological investigations have found temple columns aligned parallel to one another under the water, a configuration often associated with earthquake damage. Written records also indicate anomalously high Nile floods in 741-742 AD. The rushing floodwaters could also have overwhelmed the distributary and caused the sediments to become water-laden. In addition, floods often cause rivers to relocate to new courses, and the Canopus distributary may have abandoned its banks following the flooding. It may well be that both disasters took place, and that the resulting decade of physical instability led to the ultimate and final demise of the two cities.

The truth is that these two cities would have eventually disappeared even without one or more natural disasters. The Nile delta - any delta - subsides over time as water is pushed out from between individual sediment grains during compaction. The following time-line shows the likely sequence of events, both gradual and catastrophic, that led to the ultimate demise of Canopus and Herakleion. As you look at the image, think about the future of New Orleans.

Let's look at one more example of an amazing piece of history that was lost under the waters of the Mediterranean near the mouth of the Nile. The "slide show" below shows a map of the Seven Wonders of the Ancient World (Image 1) and a modern map (Image 2) that shows the Seven Wonders in a more modern configuration.

Remember that the Seven Wonders, which were catalogued in the 5th Century BC by Herodotus, reflect only those portions of the world known to the ancient Greeks. Other remarkable feats of human construction, including the Great Wall of China, were likely unknown to Herodotus.

One of the Seven Wonders was the Pharos, or Lighthouse, of Alexandria (see "slideshow" below). The remarkable city of Alexandria (an intellectual and scientific capital of the contemporary world) was founded in 332 BC by the Macedonian conqueror Alexander the Great. Alexander died shortly thereafter (in 323 BC), and the city was completed by Ptolemy Soter, the new ruler of Egypt. Alexandria quickly became a wealthy city as it oversaw activity of trade ships that sailed across the Mediterranean.

Ptolemy authorized construction of the Pharos in 290 BC. It was the first lighthouse in the world, and served as both a symbol of the city as well as a safe guide for shipping in and out of the busy harbor for some 1600 years. When the Lighthouse was completed, about 20 years later, it was the tallest building other than the Great Pyramid. The configuration of the harbor made it dangerous, and so the lighthouse was constructed on Pharos Island (see map below). Several contemporary descriptions of the Pharos - including those by Pliny the Elder - enable us to envision the building as it was in its prime. These descriptions tell how the mirror could reflect light from tens of kilometers away, and how the mirror (perhaps an early telescope) was used to detect enemy ships before they sailed towards the harbor. A statue of Poseidon stood at the top of the tower.


FlyEgypt (T1 Airlines)

Last update:
17th May 2021

Air Cairo

Last update:
29th March 2021

Ajwaa Airlines

Last update:
23rd March 2021

Air Sinai

Last update:
13th March 2021

SkyBird Airlines

Last update:
8th March 2021

AlMasria Universal Air.

Last update:
20th January 2021

SAIDE (Services Int. d.

Last update:
17th January 2021

UAA (United Arab Airli.

Last update:
17th January 2021

Misrair (i)

Last update:
17th January 2021

Misr Airlines

Last update:
17th January 2021

EgyptAir Express

Last update:
17th January 2021

EgyptAir

Last update:
15th January 2021


Videoya baxın: مصر: دلتا النيل حـ ـقل غـ ـازي ضـ ـخم